MIJN LIEVE ZWAGER, – Ik kan mij niet langer het genoegen ontzeggen in te gaan op de vriendelijke uitnodiging die ik bij ons laatste afscheid van u kreeg om enkele weken bij u op Churchhill door te brengen, en daarom hoop ik, als het u en mevrouw Vernon op dit ogenblik goed schikt mij te ontvangen, binnen enkele dagen kennis te maken met een schoonzuster die ik al zo lang wens te leren kennen. Mijn goede vrienden hier dringen er met de grootste hartelijkheid bij mij op aan mijn verblijf te verlengen, maar door hun gastvrije en opgewekte aard zoeken zij meer gezelschap dan met mijn huidige omstandigheden en gemoedstoestand strookt; en ik zie vol ongeduld uit naar het uur waarop ik in uw heerlijke afzondering zal worden ontvangen.
Ik verlang ernaar kennis te maken met uw lieve kleine kinderen en zal er vurig naar streven een plaats in hun hart te verwerven. Weldra zal ik al mijn geestkracht nodig hebben, want de scheiding van mijn eigen dochter is ophanden. De langdurige ziekte van haar lieve vader belette mij haar de aandacht te schenken die plicht en genegenheid mij beide geboden, en ik heb maar al te veel reden te vrezen dat de gouvernante aan wier zorg ik haar had toevertrouwd, niet voor haar taak berekend was. Ik heb daarom besloten haar onder te brengen op een van de beste particuliere scholen in de stad, waar ik haar op weg naar u zelf zal kunnen achterlaten. Ik ben, zoals u ziet, vastbesloten mij de toegang tot Churchhill niet te laten ontzeggen. Het zou mij werkelijk zeer veel verdriet doen te weten dat u niet in staat was mij te ontvangen.
Uw zeer erkentelijke en toegenegen schoonzuster, S. VERNON.
